به خصوص وقتی تو خیابون با رفتار های عجیب و غریب تعداد نه چندان کم خانمها مواجه می شم وقتی توی استخر یا باشگاههای ورزشی حرفهایی رو که بین اونا رد و بدل میشه را نا خودآگاه می شنوم

وقتی تاکسی برای یه خانم بوق میزنه که سوارش کنه ولی اون زن با چشم و ابرو نشون می ده که می خواد مجانی به مقصد برسه

همه اینها منو یاد این جمله میاندازه  :جسمت رو برای کسی عریان کن که روحش رو برای تو عریان کرده باشه

با خودم فکر می کنم که  این روزها چقدر از جسم های عریان در برابر روح های عریان قرار میگیرند ؟ وقتی دنیای روابط و خواسته ها از یکدیگر اینقدر پیچیده شد!

من که هر چه بیشتر فکر میکنم بیشتر احساس تهوع می کنم.