هم اینجا و هم آنجا می توان گونه ای بی نوایی زندگی را پیش انگاری کرد:

به سردی گراییدن عاطفه ها ، کند شدن آهنگ زندگی ، نشستن جدل منطقی به جای غریزه، عبوسی نقش خورده بر چهره و حرکات .

نگاهی کنید به روزگار ملتی که دانشوران پیشاپیش صحنه آمده اند: چنین روزگاری روزگار از نفس افتادگی است ، چه بسا هنگام شامگاه است و غروب، روزگار سرآمدگی سر ریز نیروست و پشت گرمی زندگی به خویش،پشت گرمی به آینده.

بخشی از کتاب تبار شناسی اخلاق (فریدریش نیچه)

گاهی آنقدر به خاطراتم فکر میکنم که فراموشم می شود که همه آن یادها خاطره ای است که باید فراموششان کرد.

غوطه ور شدن در خاطراتم گاهی مرا به سمت آنهایی میکشاند که بدترینها را با من کردند اما گویا تمام بدیها را فراموش کرده ام و دلم ناگهان با آنها مهربان میشود.

با کسانی که اکنون دیگرشاید من تنها جزیی از خاطرات فراموش شده اشان باشم

مهربانی با آنهایی که تنها در ناخوشیها مرا خواستند و اینک که در خوشی غوطه ورند ، سرمست از داشته های خویش حتی نیم نگاهی به عقب نمیکنند

نهیبی در من میگوید تا کی ؟................

اما به سرعت این جمله را با خود تکرار میکنم که خوبی فراموش نشدنی است !..............

  مفهوم جامعه باز از نظر کارل پوپر

کارل پوپر، جورج سوروس و وزارت اطلاعات ایران

به دنبال دستگیری چند شهروند آمریکایی ایرانی تبار این مطلب در سایت رادیو فردا انتشار یافت که به نظرم خواندن آن برای شما نیز باید جالب باشد دراین نوشته سعی شده مفهوم دموکراسی و جامعه باز از نظر حقوقدانان  عصر حاضر در ایران پرداخته شود

متن کامل

اگر سفر نكني

اگر چيزي نخواني

اگر به اصوات زندگي گوش ندهي ،اگر از خودت قدرداني نكني

به آرامي آغاز به مردن ميكني

زمانيكه خود باوري را در خودت بكشي

وقتي نگذاري ديگران به تو كمك كنند

به آرامي آغاز به مردن ميكني

اگر برده عادات خود شوي

اگر هميشه از يك راه تكرازي بروي....

اگر روزمرگي را تغيير ندهي

اگر رنگهاي متفاوت به تن نكني ،

يا اگر با افراد ناشناس صحبت نكني

تو به آرامي آغاز به مردن ميكني

اگر از شور و حرارت،

از احساسات سر كش،و از چيزهايي كه چشمانت را به درخشش واميدارند و ضربان قلبت را تندتر ميكنند،دوري كني...

تو به آرامي آغاز به مردن ميكني

اگر هنگاميكه با شغلت يا عشقت شاد نيستي آن را عوض نكني

اگر براي مطمئن در نامطمئن خطر نكني

اگر وراي روياها نروي

اگر به خودت اجازه ندهي كه حداقل يكبار در تمام زندگيت وراي مصلحت انديشي بروي...

امروز زندگي را آغاز كن!

امروز مخاطره كن!

نگذار كه به آرامي بميري ...

                                   پابلو نرودا